W Europy sercu,
Żyjemy w Polsce,
Lecz czy w naszym wnętrzu,
Jest miłość?
Jest braterstwo?
Jest wielkość
dla państwa naszego?
Którego więzienne lata,
Wroga pruskiego,
Osmańskiego turka,
Cara rosyjskiego,
I który walczył już nie raz,
O wolność i zadośćuczynienie.
O życie i zrozumienie.
Więc i przegrać nam nie raz
trudno, ciężko,
W krwi tonąc,
I w krwi topiąc
wroga naszego.
Nasza ojczyzna
już przeżyła trudne lata,
Gdzie obce orły
dusiły, hańbiły,
Odbierając wolność,
Życie i pewność....
O Nieśmiertelnej!
O Nieugiętej!
Matce Polsce!
