Niewiadome*

Izabela

Dołączył:2011-02-02 20:53:34

Miasto:Kaliszs

Wiek:19

Poezja, Literatura, J. Polski, Film, Sztuka, Psychologia, Matematyka, Historia, Świat, Astronomia, Nauka - dziwne ze mnie dziewczę, najchętniej próbowałabym wszystkiego.

Czasami śmieję się głośno, stoję w centrum uwagi i zdecydowanie łatwo nawiązuję kontakty, innym razem siadam w kącie i pogrążam się w moim świecie, a towarzystwa dotrzymuje mi kilka osób, książka, długopis, papieros i mocny drink(kwintesencja). Lubię się uczyć. Łatwo mnie zranić i rozsypać, kocham mocną kawę i herbatę. Mam na tyle wybujałą wyobraźnie, że rzeczywistość mieszam z fikcją. Dużo mówię i dużo jest w tych moich słowach nieporadnej szczerości, której nie nauczyłam się hamować. Czasami całkiem świadomie dominuję i niszczę. Nie dostałam zbyt wiele skromności – lubię, gdy ktoś docenia to, co dla niego robię. Mam wszyty pod skórę romantyzm i wrażliwość. Czasami czuję się jakbym grała w filmie, którego jestem główną bohaterką; może dzięki temu posiadam pewną zdolność do empatii – umiem wczuć się w skórę i nastroje innych. Łatwo przebaczam i daję drugą szansę, tego samego oczekując od bliskich mi osób, bo przecież często się gubię. Łamię stereotypy i wolę chodzić pod prąd, chociaż nie zawsze mi się to udaję – czasami łatwiej jest przestać walczyć i po prostu popłynąć wraz ze wszystkimi. Wracając do mojej wybujałej emocjonalności…często płaczę, krzyczę i niepotrzebnie przeżywam błahe rzeczy, zdarza mi się też ironizować. Często kaleczę słowa, mimo, że bardzo dużo czytam, zdarza mi się też przeklinać. Nie bądźmy jednak pesymistyczni; często się uśmiecham, można mnie polubić, wierzę w siebie i ludzi. Nie rozumiesz? Moja przyjaciółka rozumie. Mój przyjaciel rozumie. Mój D. rozumie. Tyle potrzebuję.

Średnia ocen: 13

Głosów: 13

Komentarzy: 8

A A A

*Dziadkowi

przyszłam do ciebie
pewnie niechciana

mam zimne dłonie i wszędzie tak ciemno
ktoś odbierze mi niewinność

tam gdzie cię widzę
nawet wiatr wydaje się być nieśmiały
nie mówi o roztargnieniu
zapomniałam światełka
ale trzymam je w sercu

w nocy boję się że masz mi za złe
szeleszczenie kartkami w czasie dziennika
i nieustanne pytania

może rozczarowuje cię
moja niewiara w boga

ludzie nie chcą słuchać
o liście który zawsze nosiłeś w kieszeni
nudzą się
masz go ze sobą - tam?

mam nadzieję że nie widzisz
niewinnych wybryków
chociaż to pewnie ty wycierasz mi oczy
gdy tęsknię

musisz być w tym serduszku
które zrobiłeś
najchętniej ciągle nosiłabym je na szyi

wiem że mnie kochałeś
przecież zjadałeś nawet moją przesoloną jajecznicę
24.09.11

***
Chyba wypadłam z rytmu pisania nie widzę więc błędów, które ew. mogłabym poprawić, więc proszę się nie krępować i krzyczeć o poprawę. Ps. Co robić żeby to nie brzmiało tak banalnie?

Aby dodać komentarz musisz się zalogować.

Ega

(13:07:32, 08.10.2011)

A mnie nie było dane poznać obu moich dziadków. Pięknie napisałaś...

karioka83

(13:34:20, 08.10.2011) Ostatnia aktualizacja: 13:36:51, 08.10.2011

Piękna dusza wyziera z tego utworu! :) To wcale nie brzmi banalnie! Bardzo przekonywującą wyraziłaś swoje emocje, a nawet uczucia dziadka wobec Ciebie! A wiesz, co ujęło i przekonało mnie najbardziej? Puenta! Słowa: ,, (...) wiem że mnie kochałeś/przecież zjadałeś nawet moją przesoloną jajecznicę :) Chętnie z Tobą porozmawiam o wierszu i nie tylko. Mogę zasugerować drobne zmiany, żeby wiersz był lżejszy. Pozdrawiam serdecznie! :)

ibis49

(14:37:27, 08.10.2011)

włożyłaś w ten wiersz serce i duszę , jest piękny. Ja też nie znałem swoich dziadkówi bardzo tego żałuję. pozdrawiam :)

karioka83

(14:41:11, 08.10.2011)

No dobrze, Izo, jeśli mam Twoją zgodę, to podzielę się swoimi sugestiami odnośnie tego wiersza. Po pierwsze powtórzę,że wiersz mnie zatrzymał, jest przejmujący, bo prawdziwy! Jeżeli jednak chciałabyś,żeby robił jeszcze większe wrażenie na czytelniku, to proponuję go skrócić. Wydobyć z niego mocniejsze akordy, użyć silniejszych przykładów. Czasem warto zrezygnować z prawdy jakiegoś szczegółu na rzecz prawdy emocjonalnej . To konkretnie mam na myśli fragm. o grzebyku, który dziadek nosił w kieszeni. Może lepiej wydobyć tę myśl za pomocą innego- bardziej wymownego rekwizytu? Takiego, który byłby nośnikiem większych symbolicznych znaczeń? Taki szczegół, który pokazywałby najpełniej prawdę o tym człowieku, jego cechy osobowościowe, relacje z bliskimi!. może to być list miłosny od babci, z którym nigdy się nie rozstawał, tak jak peelka utworu z serduszkiem od niego...Albo Twoje zdjęcie , na którym jesteś rocznym golaskiem...;) Twój pierwszy prawdziwy rysunek z przedszkola... pukiel włosów...Może sam aodnajdziesz coś takiego...

karioka83

(14:59:01, 08.10.2011)

Widzę ten wiersz tak: dziadkowi/przyszłam do ciebie/choć pewnie niechciana/mam zimne dłonie/i wszędzie tak ciemno//tam gdzie cię widzę/nawet wiatr wydaje się być nieśmiały/nie mówi o roztargnieniu/zapomniałam światełka//lecz trzymam je w sercu//w nocy strach mnie ogarnia/że masz mi za złeszeleszczenie kartkami w czasie dziennika/nieustanne pytania/gdy czytasz gazetę//a może rozczarowuje cięmoja niewiara w boga//ludzie nie chcą słuchać/.......................... ..............( tu jakiś inny detal)//mam nadzieję/że nie widzisz moich złych uczynków/chociaż to pewnie ty wycierasz mi oczy/gdy tęsknię//musisz być w tym serduszku/które zrobiłeś dla mnie/noszę je stale na sobie//wiem że mnie kochałeś/przecież zjadałeś nawet moją przesoloną jajecznicę

Ananke

(23:37:37, 09.10.2011)

mnie się podoba