Renata Flis-Dziuba

kiedy miłość zastępuje poczucie zakochania, zima wiosną się staje łza kroplą rosy ocean wspomnień morzem pamięci takim,co każdego kręci

jest jedna królowa, która w niebie ma tron a pod nią słoneczne kaczeńce Jej świętość rozgłasza świątynny dzwon a sławią uśmiechy dziecięce Salve Regina,Ave Mariya rozlega się zewsząd a swoim płaszczem otula świat Boguro...

stłumiony niemy krzyk cieni jak w ruletkę gra, zdobywając przy tym cały ten świat do taktu przygrywa ptasi trel po chwili cisza zostaje wspomnienie

jeszcze Słońce w jeziorze się skrzy pożółkły liść na gałęzi drży a wierzby szumią a wierzby płaczą, że oczy dziewczyny chłopca nie zobaczą Księżyc w jeziorze dumnie przegląda się dokoła jesień już przecież i gwiazdy...

był sobie raz Piotruś, co lubił drapanie pod stolikiem,na kanapie wciąż się drapie to po głowie,to za uchem jęczy leżąc do góry brzuchem na to matka się pyta: czemuż się drapiesz ty moje kochanie? na to Piotruś od...

nie ma miłości bez poświęcenia, nie ma wolności bez czyjejś ofiarności w imię tej jednej boskiej prawidłowości nie ma nie ma, choć jest...

w zamkniętej przestrzeni leśnej ciszy natura szykuje się do zimowego snu jaskółki,słowiki,bociany jeszcze kilka chwil, może paręnaście dni i odlecą podziwiać inne lądy karmić się powabem Słońca i tak od zawsze-bez końca

gdzie poświęcenie tam i przebaczenie wyznajemy tak dziwną tezę: polubić,pokochać,poślubić, a niektórzy wolą porzucić w nadziei,że powrócą pewnego pięknego dnia i będzie jak pierwszego dnia gdzie miłość bezwzględna, t...

życie na chwilę staje się rajem a potem zamienia na tęsknotę byle z,dla i dzięki miłości przetrwać drogę wiodącą do nieba kiedy jest obok niczego więcej nie trzeba

jeszcze łyk ostatnich promieni Słońca nim siwa mgła spowije świat jeszcze liście na drzewach się zielenią jeszcze przecież lato nim pani jesień przejdzie przez tą ziemię już szlaki górskie prawie zamknięte na chwile...

mówią,że szarość jest nudna i smutna, a przecież-nawet szarość ma milion odcieni niby takie różne a jakże podobne w takiej palecie barw nawet ona przestaje być nudna

po niebie nocami krąży srebrny wędrowiec pielgrzym jutrzenki towarzysz milion gwiazd na mojej skroni czuję twoją dłoń, która kołysze do snu tak wiele,tak niewiele pośrodku ogrodu róż tylko we śnie na zawsze razem bł...