Wśród gwaru świata daj nam Panie odnaleźć w sobie adwentową ciszę oczekiwania

Słoneczne popołudnie. Jakaś melodia która przyleciała z ulicy. Szczęśliwa chwilo trwaj

Chrystus zmartwychwstał Śmierć to nie jest już ostatnie słowo i nasza wiara nie pozostanie daremna jeśli tylko uwierzymy nadziei

Nadeszła wiosna i z nią nadzieja zwiastowania. Maria piękna w swym zadziwieniu i szczęściu prostym jak słowa niech mi się stanie

Pomóż Matko ja zgubiłam gdzieś mą kobiecą drogę do domu. Jak mam żyć? Jak mam kochać? Jak wierzyć?

Nie wszystko stracone możesz jeszcze powrócić Niech co źle odejdzie w niepamięć Dziś jest nowy dzień i nowa nadzieja

Gdy Bóg mnie stwarzał ból poprzez grzech już plenił się na świecie Gdy Bóg mnie stwarzał pragnął być że mną w tym bólu

Gdy Bóg mnie stwarzał marzył, bym była szczęśliwa Gdy Bóg mnie stwarzał zapragnął szczęście dać mi na wieczność

Gdy Bóg mnie stwarzał marzenie miał bym kochała Gdy Bóg mnie stwarzał zapragnął mego serca

My wciąż nieba szukamy choć pod nogami ziemia. Czy to tęsknota jakaś próżna? Czy może już nadzieja.

Wśród gwaru świata daj mi Panie odnaleźć w sobie adwentową ciszę oczekiwania

W cieniu kościelnej wieży trzymając w ręku lampkę roratnią trwamy w oczekiwaniu