feliks1410

pokażę tobie życie do którego nigdy nie będziesz mogła wejść dam dotknąć ci swoje marzenia które dawno już zostawiłem za murem życia podaruję ci piękno żebyś tęskniła za nim przez całe życie

szepty słyszę wokół szum w środku..... szelest myśli w głowie szumi liśćmi mych oczu powiek

układam swój świat w twoje ciało..... piękno życia chwil oglądam cię od środka ty wiesz to.... kiedy są chwile.... oddycham twoją krwią

ciemny pył popiołu włosów i paznokci przeklętych myśli stosy rozpaczy zawiłe trupy porozrzucane oczy w krwistym błocie zmiażdżone kości w smrodzie rozkładu ciała krwią można malować ciszę

ludzie cmentarni błądzą pośród nas dotykają naszych dłoni patrzą na nas śledzą nasze ciała zazdroszczą rozkoszy czasem patrząc ...... wolą pozostać w cieniu ciszy

sukienka w kwiaty uda chwytają chwile uśmiech oczu czarnych pachniesz brudnym życiem

pusta istota z kompleksami wiekowymi nagie słowa powykrzywiane myśli

pachnące rosą twoje usta są jak ogień to raz błyskają światłem a potem gasną jak cmentarny ogień

puste oczy patrzą w życie krzyk dziwnego rozczarowania krew staje się czarna może rzucić kamieniem w niebo

oczy twoje...niezapomniane życie zaplątałem się w twoje ciało tulę cie wiatrem lekkim nic już nie będzie piękniejsze gdy obejmuję cię od środka

popatrzę na siebie zobaczę przeszłość krzyk płonących ludzi zapalonych z krótkiego szczęścia

pomaluję cie w kolory tęczy tylko biel i czerń wetknę ci do gardła życie popatrzę jak umierasz