gizela1

pod dotykiem niespokojna wylewam farbę na białe płótna oddychają czerwoną abstrakcją

w białych obłokach gigantyczne motyle niczyje lecą w nicość noc nie moja rozwija skrzydła do ciebie zostanę tu taka biała

świecą samoloty spadam z ostatniego piętra wieżowca na chodnik w niebie w czerwone usta

pachną anioły w niebieskim wazonie palę intensywnie oddycham tobą schowana w niebie odpalam słowa w ciszy

drzewa idą w zielone formy transformują w kwiaty niebo eksploduje spadają czerwone zielenie gdy usypiają ptaki w srebrnych pończochach zamknięta w twoich ramionach wybucham

srebrne dziury w niebie księżyce jak bransoletki na rękach z czerwonym kamieniem palę białe papierosy płomień zapalniczki mała gwiazda w rękach gaszę palę gaszę wybucham ci w dłoniach

*** pod twoim oddechem zmieniam barwę skóry księżycowa z płatkami we włosach kwitnę różami nocy

*** gwiazdy się rodzą i ptaki a ja mam usta jak pomarańcze na talerzu weż wszystkie pod naszym księżycem

*** deszcz pada w kolorze twoich oczu jednym szarpnięciem rozbierasz mnie z urojonych obłoków lubię jak mnie dotykasz kiedy budzą się ptaki

chciałam tak poza zdarzeniami z życia przedmiotów w odmiennym stanie świadomości zapatrzona w błękity spadłam w ramiona z ziemi nic nie wiem maluję inną formę bytu bez boga z innym bogiem

za zielonymi ptakami dalej w jutro jest wiosna bez treści liści trawy owadów są duchy bez powłoki ciała ulotne jak motyle ciebie tam nie ma teraz jesteś

umarłam w dotyku bez ramion za małe wszystkie oceany w palcach przerysowane motyle przestały oddychać ze mną