ibis49

znowu rozkwitasz a ja - ja nie potrafię zgrabić wszystkie troski kłopoty i spalić jak zeszłoroczne liście czuję twój zapach w głębi serca kiełkuje nadzieja przebija się przez skorupę jak przebiśniegi lecz niebo nadal p...

wiosno co jest w tobie że dajesz nadzieję że miłość masz w sobie i czas co się śmieje skąd bierzesz krokusy konwalie i bzy co sprawia że w maju piękniejsze są sny skąd idziesz i dokąd z kobiercem zielonym gdzie tylk...

dzisiaj zakwitła nadzieja białymi dzwonkami wzywa wiosnę malutka - a jednak z ziarenka rodzi się perła

za grzechem przyszło odkupienie woda skruszyła skały stworzyli własny raj jak Mojżesz wiodąc naród do ziemi obiecanej *z inspiracji filmem reż. Morten Tyldum " Pasażerowie"

wszechświat ogromny lecz grawitacja nie pozwala odlecieć wenus dba bym nie obrósł w piórka luna z uśmiechem strząsa z garnituru gwiezdny pył a ja - orbituję kosmiczne uziemienie

nie chcę milczeć - a jednak tak trudno wyrazić siebie miałem napisać wiersz o lepszym ja o brylantach zagrzebanych w popiołach obracając zakurzone strony spoglądam w lustro w odbiciu nie znajduję odpowiedzi serce też bije...

dzień za dniem uciekają jak rosa łączą się z błękitem jak ptaki cicho odlatują wijąc w bezkresach nowe życie czasem wracają z wiatrem w zapachu kwiatów zapisane jak liście rodzą się na nowo po to by zmienić się w atrament...

bukiet kwiatów – pachnących oddaniem kieliszek wytrawnego wina pomiędzy pocałunkami dla równowagi – noc długa przy blasku świec podaruję Ci wiersz bez wielkich słów po prostu miłość – ta jesienna znowu zawirują liście...

złoto zmieniło się w krew błękitny ptak odleciał przeznaczenie *z inspiracji filmem w reż. Stephanie Di Giusto „Tancerka” o życiu i karierze Marie – Louise Fuller, prekursorki tańca zwanego serpentynowym.

Polak liczy dziurki w pasie, wszak popuścić trochę trzeba. Bo to w święta taki zwyczaj- poprzez brzuchy dotknąć nieba. W polityce czas rozejmu, choć się w głowach trochę kurzy. I ci z prawej, i ci z lewej do ołtarza idą s...

pragnę dotyku ptaka pieszczoty skrzydeł łopotu serca pragnę głębokich westchnień jak szum morza kołyszącego statek dzisiaj pragnę gorącej erupcji różnicy pomiędzy jestestwem a życiem pragnę umrzeć i zmartwychwstać...

świecą się reklamy już niedługo święta skruszą się kamienie przemówią bydlęta zapłoną choinki tysiącem kolorów znowu zasiądziemy do wspólnego stołu rano lud skłócony a wieczorem święty szkoda że ten wieczór nie je...