mkc47

dzień odwraca się nocą jak ty ode mnie ma surową twarz gorycz przerysowuje zmarszczki marzenia przysiadły na przyzbie jak anioł mają złożone skrzydła moje dłonie wyciągnięte w stronę gwiazd jak cienie bezimiennej trosk...

kiedyś wbiegną na schody zostawią uśmiech trochę czułości w dorosłej garści daję im słowa - klucze otwierają labirynty wzruszeń tam ciepło usidla zmysły gorycz ciąży ku ziemi oswajam ciszę grymasem twarzy jeszcze potrz...

drzewa kładą się z nocą jak my przyłożeni do cienia szukamy drogi tacy mali dźwigając kruche złudzenia przyszło nam dalej budować życie wciąż w zgiełku urasta domy co marzeń kres spełnią samotność obcego miasta coraz d...

nerwy jak pajęczyna rozwieszona nad ziemią kołysze lękiem opleciony czasem obserwuję deszcz rozbiegane po szybie myśli rażą prądem noc liczy palce jeszcze jestem taki sam lub zmieniony obcą świadomością

przed miłością przyklęknę pewnie jeszcze nie raz jak pod tym dębem gdzie otwarta kapliczka z wiatrem modlitwę składa polami gdzie koleiny dróg prowadzą hen za horyzont białej gorczycy chłop co nie spojrzy słucha szeptu n...

nie patrz na księżyc popatrz na mnie też świecę jak zgrabna świeca roztaczam swawolne ciepło cień moich ust wędruje po ścianie nawet nie poczujesz gdy przysiądzie jak motyl noc jak narkotyk dusi w objęciach zegar s...

nie proś mam tylko naręcza słów nie grzmią jak działa na rozstaju przekwitają jesienią twoje jak Waterloo szablą przecinają węzły mi bliżej oceanom kołyszą spokój na brzegach bursztyny jak porzucone oczy aniołów...

stąd dotąd jest mój świat ważę go w dłoni jest taki mały skacze jak szczeniak łasi się szum wody jak echo woła oczarowany sięgam po więcej noc pełna jest gwiazd

jestem obok twoich myśli wciąż taki sam niepewny uczucia jak fale sięgają ust dławią ubieram się w płaszcz jak w noc wychodzę na spotkanie swojej samotności

gdy piszę wiersze drżą na wietrze chabry i maki jak łany zbóż uległe gdy piszę wiersze życie nie urąga emocjom a ludzie nie spychają ograbionej z ciepła samotności tak jest tylko gdy piszę pochylony nad ciszą ma...

noc stręczy wargi ma źrenice jak dwie latarnie oślepia mnie ich światło na dnie oczu rozkochany w tobie jak wiosna jesteś tęsknotą tuż za drzwiami gdy wyjdziesz zamykam usta jak suche liście obrazy to wspomnienia w...

obrazy mają chłodne oczy jak bezkres otwarty w przeszłość barwami sięgają na ściany szukając rąk zmarłych malarzy tęsknią w blejtramach jak w klatkach twarze dumnych hrabianek za woalem koronek i intryg unoszą w karetach...