noemitka

ocean wspomnień i mała łza tyle mi po tobie zostało wybacz nieobecny nieznajomy zapomniałam żyje jeszcze ślad na policzku bogate w miłość dłonie i ścieżka do serca wydeptana biciem niedokończonych słów zaplatam...

co wieczór woła Cię moja tęsknota za nią wloką się cicho szeptane modlitwy na końcu idzie miłość w łachmanach codzienności potyka się o kamienie żalu wyjąc z bólu samotność zaciera puste ręce a noc śmiejąc się...

twoja samotność jest moim grzechem wiem czekam na wiatr przebaczenia modlę się o łzy nadziei wyglądam rozgrzeszenia

nieobecne dłonie ślepe oczy malują puste ściany wczorajszego dnia stają się chlebem powszednim kromka chleba otwiera głodne serce nie dorosłeś jeszcze do miłości czas pyta kiedy?

niebo wylało na mnie szczęście tonę marzenia jak niebieskie ptaki wiją gniazda na mojej głowie marzę miłość ma kawałek podłogi w moim sercu kocham boję sie tylko jak to będzie kiedy się obud...

na policzku cień zmęczonej łzy za oknem biały deszcz myje brudną codzienność wiatr czesze włosy chwili ślepe uliczki samotności zaciskają dłonie na moim gardle nie dziś pójdę na skróty na boso po szczęście

ona zamyślona on w domu wspomnień przegląda stare fotografie siwej już miłości ona na hamaku pragnień on ugania się za cieniem marzeń ona i on z życiem na plecach czy kiedyś się spotkają? wiatr niesie im...

codziennie rano budzisz mnie z szarej obojętności skrajem życia przechodzi miłość ubieram odświętną szatę oddaję szczęście za szczęście ja za ty życie za miłość w poczekalni nieba zostawiłam list anioł obiecał p...

chcę pozbierać słowa rzucone na wiatr odnaleźć resztki księżyca w szarym płaszczu dnia i posmakować wieczności odkurzam małą chatkę sumienia piorę swoje i nie swoje brudy karmię wiarę kruchymi modlitwami głodne mi...

anioł miłości spóźnił się na wigilię przybiegł boso z wymalowanym uśmiechem zapomniał o całym bożym świecie przy stole nie było już nikogo poszli sobie świąteczni goście został po nich zapach świecy otulający niewyp...

obiecałam wiersz o marzeniach sam się pisze a ja ze skrzydłami u ramion szykuję konfitury szczęścia na chłodne wieczory bez miłości

Ojczyzna to otwarta księga dzieciństwa mały domek wśród bzu młyn nad wodą stara rzeka las pachnący konwaliami i malinowe zagajniki podwórko ze starą szopą piwnica pełna tajemnic zarośnięte groby tych co za Ojczyznę ż...