pisarz

Już nic Moje serce Jest jak suchy liść Łatwo się kruszy Może kiedyś się wzruszy Czy pęknie kiedyś Jak balon Bijąc na nowo Będę inna osobą Na miłość gotową.

Oczyszczaj powietrze Liście spadają z drzewa Takiej pogody nam trzeba Wiej wietrze życie będzie lepsze.

Weno podaj mi swoją Pomocną dłoń Przekaż mi co mój Umysł wymyśli Kierując poprawne myśli Niech powstają Wierszy tysiące Wyrazy ciepłe Jak słońce Moje serce kojące Wzruszające do łez Dla czytelnika To pierwszy test Że...

Lecą płatki białe Zakrywają pola całe Sople z dachu ściekają Widok przyozdabiają Piękno zimie nadają Chociaż długa i zimna Natura zawsze jest inna.

Pada deszcz Nuci spokojna pieśń Wiatr słowa niesie Lecą krople z liści drzew Słychać gołębi śpiew Niosą dobrą nowinę Żegnają zimę.

Zadowalasz pięknymi snami Słodkim smakiem twoich ust Pocałunek namiętny Uśmiech cudowny W piękną chwile zmienia Moje serce bije mocno Będę miał drogę miłosną Moje szanse wzrosną.

Odpierają wojska małe Nic ich nie powstrzyma Tylko sroga zima Jej żadna broń Się nie oprze Puste łoże Tylko kobieta Ogrzać może Morale wrosną Ciesząc się wiosną.

Kiedy miłości Chcesz poznać smak Szukasz tej jedynej Wielbisz ją całym sercem Nie pragniesz nic więcej Wszystko ma swój kierunek Jak pierwszy pocałunek Takie wspomnienia Nie warte są zapomnienia.

Machał dużym toporem Nie straszne mu rany Czy blizny wrogom Ścina głowę Życie kata ma gotowe Czasem w samoobronie Utnie komuś dłonie Nie roni łez twardy jest.

Z nami otwarte karty Warto jest ryzykować Głowy w piasek nie chować Do przodu wiosłować Podejmować wyzwania Niech nam życie Się kłania wedle uznania.

Stworzy obraz na nowo Powstają zdania Wiersz się kłania Krótki i prosty Lecz nie wyniosły Co zostało napisane Będzie przekazane.

Walkę toczy Z samym sobą Nie raz z osobą Strach ma wielkie oczy Czasem przegrana Raz wygrana Hartuje nasze ciało By ran się nie bało Aby wytrzymało Człowiek jest Zdolny do wszystkiego Gdy stawką jest Życie jego.