Gwiazda

pod błękitem niebios nieznana gwiazda lśni patrzy poprzez ulice stojąc między nami spod brwi skacze iskra dotykając wciąż świt spełni się wnet nasz sen tkany marzeniami staniemy twarzą w twarz na nieznanej drodze jawą stanie się film jak w naszej piosence przyrzekam wciąż sobie nigdy już nie zbłądzę będę zawsze trzymał twoje ciepłe ręce czeluść chmur nie stopi naszej wytrwałości nauczmy się czekać by szczęściem zaśpiewać budować codziennie nasz pomnik miłości żarem naszych dwóch serc zawsze się ogrzewać nadzieja to kompas, co wskazuje światło szczęście jest nagrodą za naszą odwagę nie pozwól mu zniknąć, samotnością zgasnąć kocham ponad wszystko, z Tobą wiem – dam radę