Przestaję istnieć

zapadam się w sobie odchodzę w niebyt przestaję istnieć w twoich oczach w swoich już dawno umarłam jakie to smutne miłość potrafi zmienić się w obojętność chłodne spojrzenia zaciśnięte wargi nie wierzę w piękne obrazki na których miłość nie mieści się w ramach przyzwoitości wylewa się niechlujnie poza normy narzucając się obserwującym już nie wierzę w spontaniczny seks zakończony zawrotami głowy po przesadnie smakowanym winie zapadam się w sobie w żałosnej egzystencji pragnień gdzie życie marzeniami już nie wystarczy gdzie każdy kolejny dzień to bolesna walka odchodzę w niebyt