Uratuj mnie

*Mystique*

29.10.2017 • Melancholia

zabierz mnie tam gdzie kwiaty nie wiedną ich woń nie słabnie płatki nie wiotczeją oddając śmierci powabną jędrność zatrzymaj czas bym jak posąg zastygła w młodym nadal ciele mogła oddawać pokłony słońcu wypuść mnie z dłoni bym dzikością serca dorównała ptakom lecąc w nieznane za wolnością

5 5

72 odsłon

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

alienCOM 8 lat temu

' ' Zabiorę Cię...właśnie tam,
Gdzie wolniej płynie czas
Zabiorę Cię...właśnie tam
Gdzie szczęściu nic nie grozi ' '

i nie wypuszczę chociaż chcesz...

DARTANIAN 110 8 lat temu

Bardzo ładny wiersz ze ślicznym fragmentem:wypuść mnie z dłoni
bym dzikością serca
dorównała ptakom
lecąc w nieznane
Pozdr:-)

kaja-maja 8 lat temu

jak w Raju jest słodko
tak słodkość nie jedni
odrzucają
przez co ich woń słabnie w:)

kaja-maja 8 lat temu

niczym kamień
jak się nie rozkruszy
to wieczności nie doczeka
w skrócie mówiąc
PO co za życia pomnik stawiasz
kiedy też Plac chcesz wykupić
za swoje bogactwo
To wiedz iż też przeżytkiem się staniesz
A Słońce wiesz,zawsze wstaje
Wstaje bladym świtem
nawet gdy się jego nie widzi
jak nad sobą Aniołów dobrych w:):):)