Wołanie duszy

każdego dnia zabijam się o to co nieistotne każdej nocy przerywam sen męczącym koszmarem żyję ale nie czuję życia ból i niepewność przysłaniają kolory świata codziennie martwię się tym co narzucone jako ważne niezbędne co niszczy mnie od środka rysuje ślady zmęczenia na zewnątrz codziennie zadaję sobie pytania jak długo jeszcze czy szczęście usłyszy wołanie przypomni sobie o mnie i się zlituje