Wieki

Tyle lat za nami Złotych wieków Tych Czarnych szmat Ich znaczenie trwa Tobie Ciebie sobie mam w snach We łzach wliczone są twe odejścia i powroty Ucieczki gdy ich kroki tropiły nas tam Gdzie nasz narkotyk Nigdy nie znani choć świat nas wciąż pamięta Potępia nas każda dusza Ta święta i przeklęta Nie jedna nam przynęta rany w oczach zostawiła Nie raz brodziła w nich ta co drwiła Czasem działamy jak maszyna Metodyczni bez wyższych uczuć Jednak dbamy by nie popaść ich mentalnemu zepsuciu Oddanie nie raz potrzebie wiary i nadziei W piersiach nasz znak Trwa niosąc głos matki ziemi Potworem dla innych legenda Nie pytaj sam nie wiem, gdzie jutro będę się szwendał Wciąż toczy się kolęda Krzyk jak milczenie Ciepło i chłód Jak głód pośród nut Dziecko Ojca Gdzie twój Bóg?