Moje powietrze

I tak wdycham to powietrze z nienawiścią, chamstwem i głupotą, gdzie się mądrość ludzka z niewiedzą miesza i prostotą. I tak wdycham to powietrze, przepełnione zazdrością i zdradą, gdzie się szczerość ludzka pomieszała z kłamstwem i maskaradą. I czuć wyraźnie w powietrzu niczym nieskrępowane żądze, i jak się ludziom pomieszał Bóg z władzą i pieniądzem. I myśl taką jedną od siebie daleko odpycham, i myśleć o tym nie chcę: co ja do powietrza wydycham.