o liściu ...

budzę się,okno przyciąga zaspany wzrok ukazując świat tak bardzo mi znany i myślę sobie.... zwyczajny dzień dla mnie porankiem w popołudniową pełną pustych przemyśleń księgę melancholijnych frazesów,stwierdzeń o przeplatanej barwie niczym liście w jesienną porę zamienia tak, jesteśmy liśćmi na wietrze i nie o kolory tu chodzi , a o życie codzienne raz bowiem wietrzyk pąki nasze zza młodu kołysze i pieści niczym wiosna radosna by przejść w lato dostojne gdzie kształtu nabiera nasze życie, pieszczony słońcem nasz liść następnie na walkę z bezlitosnym chłodem i wiatrem szalonym nam potykać się pora, już jesień... targani na wietrze co słabsi ulatują ,czas ich przykrywa, kolor wspomnień blaknie życie, liściu barwny, nie żałuj czasu swego gdy tak mało jego...