Zakryte przez żebra

każdej nocy otwieram umysł na nowe doznanie które szykuje dla mnie przykre spaczenie mojego serca pewnego czerwonego dnia twoje milczące pytanie zagłuszy słowa innych i wypłynie przez usta zakryte przez żebra w rękach mam popiół płacz i milczenie chowam je kiedy idziesz odwracam wzrok przed jutrem wyglądasz jakbyś się wyśmiewał z pojawienia się rzeki lśniącej rdzawą czerwienią która zabiera życie znowu prowadzisz mnie naprzeciw mrówkom zbierającym się przy przekwitłych kwiatach lilii może już pora odejść wracają wesołe wspomnienia ze swoim uśmiechem trupów chciałeś hodować cuda ty topiąca się rybo