Tytuł

I stoję chociaż czasami serce wali jak po maratonie Nie potrafię zapomnieć żałośnie to brzmi za to przykro prawdziwie Nie myśl, że chcę pocieszenia przecież minęło tyle czasu a ja nędznie czekam Wciąż się podnoszę nie potrafiąc upaść by dostrzec nadzieję