BAJKA- MAŁA SYRENKA.

Piękna syrenka w głębinach pływała i z delfinami wciąż się ścigała one z tych głębin się wynurzały i w pięknym stylu znów nurkowały. Ona swym głosem je czarowała śpiewając w morzu delfiny zwabiała gdy się zjawiały na jej śpiewanie już się nie bała ,że coś się stanie. Syrenka sama w morzu została swojej rodziny prawie nie znała była malutka gdy nadszedł sztorm ogromne fale zniszczyły ich dom. Gdy woda spokój już odzyskała syrenka tych miejsc nie poznawała gdyż wielkie fale tak rozrabiały wszystko wokoło pozamieniały. I tak syrenka sama została czasem na brzeg się wydostawała leżąc na piasku w Niebo patrzyła za rodzicami swymi tęskniła. Znów przyszło lato ,wakacje ,laba jedno z rodziców na pomysł wpada jedźmy nad morze - po odpoczywać! tam znowu razem będziemy pływać. Siedzę na plaży, słońce zachodzi morze coś szumi czasem zawodzi słucham i patrzę w słońca odbicia widzę -ktoś patrzy na mnie z ukrycia. Ja przestraszyłam się nie na żarty stałam ,patrzyłam jak słup uparty syrenka widząc mnie osłupiałą chlapnęła ogonem mocząc mnie całą. Ta woda była zimna i słona a ONO lśniła od głowy do ogona tak pięknej istoty nie widział nikt czy to jest prawda ?- a może mit? Co roku wracam na plaży siadam do swej syrenki czasami gadam ona wysłucha i radę da jadąc do domu mówię JEJ PAa.