Moje Haiku rozrosło się do wielkich rozmiarów.

Poobijane krawędzie murów- Widoczny ząb czasu I chuligaństwo młodzieży. Chuligaństwo młodzieży- Jak chwast w pszenicy, Kukułcze jajo. Z moim małym przyjacielem Już będzie piętnaście lat Ciągle wierny Bardzo mnie dziwi dzisiejsza młodzież, Synowie marnotrawni Oaza spokoju - wysypisko śmieci: Na ziemi dużo papierów I parę wygłodniałe ptaków Choć jestem słaby, Ciągle wierzę, Że mogę wiele. Spodobała mi się dziewczyna Niepoprawny marzyciel… I mam nadzieję. Chodzę po tym świecie Dziewiętnastą wiosnę. Mam wiele planów. Wieczorami Z zamiłowaniem Biorę pióro w rękę. Siadam przy stole Wyjmuję kartki Jak nabożeństwo. Kreślę piórem, niczym architekt, plany nowego świata. Powstaje dzieło Tętniące własnym życiem serce z papieru i artamentu Nadchodzi uspokojenie Powiew firanki w otwartym oknie Szumiące drzewo Bardzo mnie uspokaja Kwiaty akacji Zapach kwiatów mirabelki Jest piękny i daje mi nadzieję Co roku Owoce jarzębiny Takie piękne gdy kwitną Dają nadzieję, czyż nie? Poznałem smak Zakazanego owocu Namiętności ludzkie Rozbrzmiewa fortepian Zamykam oczy I tonę w marzeniach Pragnę stworzyć dzieło Ilekroć do niego podchodzę Zawsze nie pasuje Pragnę stworzyć dzieło Nigdy go nie ukończę Moje pragnienie doskonałości Spokój niedzielnego poranka, Dom tonie w ciszy I w ciepłych promieniach słońca