KU CHWALE

Boże chcę Ci pisać wiersze Rwie się dusza rwie się serce Twoja miłość najtwardsze skały rozkrusza Jednym Twym westchnieniem porusza Piszę te słowa dla Twej chwały Pochłonięty Tobą cały Ty umacniasz mnie otulasz Prowadzisz za rękę gdy cierpię udrękę Rozsądek ma swój początek w w człowieka bycie Lecz Ty jesteś na najwyższym szczycie Ponad królami, bóstwami, i tronami Świat Twoim zamysłem się stał Tyś nam początek i koniec dał Twoja miłość mnie otula rozbłyska jak gwiazda Światłość odbijasz od swego stworzenia-ku chwale Swego imienia Językiem prostoty chcę wyrazić największe tęsknoty Choć w niebie chwalą Cię przestworza i tu na Ziemi Wszelakie morza lądy i pustynie To i tak wszystko przeminie Jedno Twoje niewypowiedziane jeszcze słowo-daje nam chwilę zrozumienia-żeby zacząć wszystko na NOWO Choć prowadzisz nas drogami krętymi,ciężkimi dla nas nie zrozumiałymi To Twoje plany nie są naszymi –ludzkimi Pod Twoim natchnieniem chcę się stać Twoim płomieniem W słowie pisanym i tym wypowiadanym Jak ogród zazielenisz Ty sam gdy staniemy u Twych bram Ku Twej chwale zaśpiewamy i z innymi się przywitamy Niech wszystkie Twe anioły i potęgi wezmą naszą rękę do swej ręki I uniosą nas ku Tobie naszej nagrodzie Tej obiecanej i długo wyczekiwanej.