Być jedynie spojrzeniem,
nie zauważać,
nie odczuwać
cierpienia, dotyku, świadomości.
Nie toczyć przed sobą
codziennie głazów.
Schować pytania, które tak mnie męczą.
Zatopić nieustannie natarczywe "Ja"
w morzach, w wodach.
Pozwolić, by wszyscy inni się
zbierali, układali, wspinali.
Pragnę zrzucić skórę.
Przemienić się w pył.
Nierozpoznana, nieuchwytna, nieujawniona.
100 odsłon