Dwie matki

Moje dzieci mają dwie matki. Jedną, która się opiekuje, I drugą, która nic nie robi. Jedna wstaje i karmi. Druga zostaje w mroku. Stara się i ofiarowuje, a potem powraca do życia w kółko. Pragnę cieszyć się teraźniejszością, jak można to zrobić, wiedząc, że nadciąga nowa burza. I nie tylko jedna, lecz cała nawałnica, Ukrywam się w niespełnionym pragnieniu stabilizacji. . . domu, ramion, które mnie przytulą i szeptem powiedzą: ,,Wszystko będzie w porządku”.