Kurtyna opadła

Nie ma podziału na dzień i noc,
a światło oraz ciemność to jedynie odczucia. 
Rozpoczyna się w gałęziach,
a kończy dopiero w ich odbiciu w wodzie.

Drzewa ukazują niewidoczne korzenie,
strumień nie jest już w stanie niczego nieść, 
a jedynie ciemne ramiona 
wysuwają się
ku sobie z przestrzeni pod i nad światem.
 
Równowaga jest zachwiana,
napięte mięśnie rosną w siłę,
przyciągając się nawzajem coraz mocnie, aż otaczający świat znika w ich wnętrzu.