Kurtyna opadła

Nie ma podziału na dzień i noc, a światło oraz ciemność to jedynie odczucia.  Rozpoczyna się w gałęziach, a kończy dopiero w ich odbiciu w wodzie. Drzewa ukazują niewidoczne korzenie, strumień nie jest już w stanie niczego nieść,  a jedynie ciemne ramiona  wysuwają się ku sobie z przestrzeni pod i nad światem.   Równowaga jest zachwiana, napięte mięśnie rosną w siłę, przyciągając się nawzajem coraz mocnie, aż otaczający świat znika w ich wnętrzu.