Podczas mojej samotnej wędrówki czuję brak
delikatnej, prawdziwej i serdecznej osoby.
Aż nie gdyś znalazłam swoje pragnienie w Twojej osobie.
Złożyłam swoje uczucia w twojej opiekunczej dłoni.
Najpierw je przyjąłeś, potem splunąłeś na nie, a
rok i dzień później ziewnąłeś na samo wspomnienie.
Moje serce nie ma wystarczającej odwagi na nowy ból.
Moje pragnienie gaśnie na drodze pełnej osamotnienia.
111 odsłon