Nasze włosy miały piękny srebrny kolor.
razem błądziliśmy w mgle
trzymając się za ręce
przed późnym posiłkiem.
Słońce wzeszło wyraźnie,
jakby pragnęło coś zakomunikować,
wymieniliśmy spojrzenia
jak dzieci wymieniające kulki,
nie mogliśmy sobie przypomnieć,
kiedy po raz pierwszy się spotkaliśmy,
w tajemnicy chowałam twoja laskę,
byś mógł mnie trzymać, gdy chwiałam się na nogach.
Na pustym placu
wszystko nas witało,
fontanna uśmiechała się,
spłynęła z niej łza,
była tak samo radosna jak my.
125 odsłon