Bajka o Polibudzie Lwowskiej

Nauczycieli z lwowskiej politechniki wojskowi pomordowali Bo się tak polskich studentów bali każdy wojak marzy o prawdziwej własnej książce Więc dlatego pozabijali matematyczne brzdące Chociaż wszyscy im talenty oddać chcieli I to że rzekomo byli dobrzy też mieć mieli Ale i tak przyjechali I brzdące pomordowali Matmy im się zachciało A wtedy historii wiatrem im zawiało Śniegiem im buchało I drzewo im wszystkim uschło I w teraźniejszości tak tam żądza „wspaniale” Że zaraz dostaną syberyjską lawę Wszystko jest możliwe Bo ich zło pierwsze jest takie krzykliwe I ich chęć kradzieży polski tak obrzydliwe Stolice innym państwom w polskich miastach zrobili I mury tak tym ukrzywdzili Że aż zalecili wszystkim państwom polityczne nieznane więzienia zrobić Aby sobie w krzywdzeniu ludzi dzięki złu dorobić Tam powszechna jest schiza Z prośbą od Rosji jak najdalej wiza