Dalsze losy potopu

A więc Bóg rzekł do Noego aby schronił się w Arce I rzekł teraz ja karce Kazał wodom potopu zabić wszystkich ludzi tylko rodzina Noego przeżyła i się o braku potopu rozmarzyła Ze zwierząt nieczystych tylko samiec i samica a z czystych po siedem par Noe miał wtedy sześćset lat i to był czasu wywar Potop trwał czterdzieści dni a arka pływała na wodach potopu Na złość złemu kotu Arka unosiła się na wodach po same szczyty gór I zalewał je zła ludzkiego mur wody wzbierały przez sto pięćdziesiąt dni I wszystkich złych się za to wini Później bóg posłał wiatry i osuszył Ziemie I ocalał Swoje dobre mienie Po podam czasie Ziemia się osuszyła, a woda opadła I zło Ziemi skradła Arka spoczęła na górze Ararat a Noe wypościł z arki kruka Prywatnie strasznego prorockiego mruka Potem wypościł gołębice i ona wróciła wiec wypuścił ją jeszcze raz Gdy wróciła z gałązką oliwną Noe opuścił arkę a woda wyschła pokazując suchy ląd i tęczowy kąt Noe wypuścił wszelkie bydlątko i inne niebożątko