O przyjaciółce z roku

Podobno była z rodu wielkiego poety Marta bo tak miała na imię Została doktorantką zupełnie jak nie na Krymie Wybrana na rozkaz książek mądrych Zupełnie nie w swych sondach krnąbrnych A ja no cóż miałam coś tak sobie podpisywać I dobro dla swojej duszy pracą literacka dobywać Zawsze kochałam przestworza tego poety literackie tarasu A książki jego są znane nawet studentom z Mobasu Marta nic nie napisała I swój talent przespała A cały rocznik się rozpił I od swego zadania wykpił