Pieśń o dobrym Ojcu

Pierwszego dnia Bóg stworzył Niebo i Ziemie I to było jego dobra mienie Wszystko było pustką, głupotą i ciemnością Czyli zła przyszłością i przeszłością Bóg czuwał nad wszystkim Okiem szybkim Następnie Bóg oddzielił ciemność od jasności i uczynił dzień i noc Której symbolem jest magiczna moc Wtedy nastał dzień pierwszy Dla zła najwredniejszy Drugiego dnia Bug stworzył sklepienie niebieskie i oddzielił je od chmur I tak rozpoczął swej mądrości wór Oddzielił też lądy od ziem I oceany od kontynentów Dzień trzeci należał do roślin które są relikwiami ziemi I jednocześnie przez nie zło w dobro się mieni Rośliny to dobro matki skały Ziemi Które są najpiękniejsze i w owoce bogate Różnych kształtów pokrojów i kolorów kratę Dnia czwartego Bóg stworzył czas który jest odmierzany przez słońce i księżyc Aby zło braku pracy i bezsenności umęczyć Kolejnego dnia to jest piątego Bóg stworzył ptaki latające i ryby i syrenki pływające Pełne oceany i morza Bug pobłogosławił I stały się rajami zieleni i dobroci i tak ludzi od głodu zbawił Nakazał im być płodnymi i szczęśliwymi I od szczęścia płaczącymi Stworzył też bydło i wszelką zwierzynę i gadzinę Które również są owocem dobroci Ziemi i nieba oraz Jego i obracają zło w pierzynę Dnia szóstego Bóg stworzył człowieka to jest kobietę i mężczyznę Jako rodzinę i symbol dobra i pracowitości tężyznę Kazał im jeść owoce i warzywa Ziemi I szanować każda istotę tak jak by była w gromadzie miedzy swymi Zobaczył Bug po tej pracy swój kunszt ojcowski i się rozradował Dnia siódmego Bóg odpoczywał tańcząc i się radując I widział całą przyszłość Ziemi i dobra korzeni Tak była historia stworzenia Ziemi Wszystkich jej mieszkańców czasu i Boga Bug nakazał się radować i szczęście innym ludziom podarować I podobno według wszelkich zapisów każdy Ojciec się tak natrudzi I dobro w sobie i innych obudzi