Wiersz dla rzeźby kryształu

Kryształy przezroczyste I w swym dobrze wyraziste Wspominają do dziś męki Karoliny Szostak Niezłej cnotki Proszę nie bądź zły dla mnie Bo ja tylko ciebie stworzyć pragnę Swą modlitwą Swa postawą Są zasadą Swa muzyka I tektoniką marszu pielgrzymkowego I wierszami Oraz wszystkimi innymi talentami Proszę nie płaczcie po mnie Jeśli tylko na śmierć zasłużyłam ogromnie Proszę przestrzenną kosmiczną zaginaj I płakać godzinami nad rozrywkami Proszę uwieś w ma niewinność I serca czystość