Przejdź do treści
wiosna to pora duszy w krwiobiegu czuję puls ziemi tak jasno gdy dzień ma twoje oczy horyzont kwitnie tęczą nagrzane słońcem drży powietrze które jest pełne miłości a może serce wiatr unosi kolorowe płatki ptaków chmury roszą ziemię kroplami kwiatów pierś pęcznieje wonią bzów a może twoich włosów wiosna to pora duszy może to ja a może świat wypiękniał
101 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ogród 11 lat temu
Spokojne melancholie, wiatr unosi kolibry...

Wiosna.

Zdecydowanie: świat pięknieje po takim wierszu.
PCP Go 11 lat temu
przehuj impresjonizm, milordzie
Helen 11 lat temu
Witam Panie Dariuszu, nie miałam okazji jeszcze zaczytać się w Pana utworach lecz w najbliższej przyszłości naprawię owy błąd:)
Ogólnie nie lubię wesołej tematyki ale też nią nie pogardzam.. jest dużo pozytywnej enedrgii w tym wierszu lecz mi brakuje tutaj czegoś takiego typowo męskiego, taka twardsza nuta:) Nie chcę tutaj używać słowa przesłodzony, to za wiele ale robi się miodowo:):) pozdrawiam serdecznie.
D
Dariusz Lis 11 lat temu
Helen, Droga Pani, to tak na przekór paskudnej pogodzie, bo przecież rozpoczyna się lato
3 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie