„Gorycz słów”

„Gorycz słów” Autor: Edi Zabrzeski Wyrazy plączą się w głowie Literki płaczą rozmazując się wzajemnie Ułożony tekst rozmywa zapisany, Ciągle przywołuję tylko twój głos znany, Wciąż miesza mi się przeszłość Z dniem teraźniejszym Co wzmaga moją wściekłość, mieszam go więc Z bitą śmietaną by uczynić go słodszym, Jaśniejszym, bliższym i mocniejszym, Choć wiem że będzie jak zawsze daleko. Dziś nastał czas kiedy słowo „ kocham” Traci znaczenie i prawdziwą wartość, Słowo którego nigdy nie odczujemy Tak jak kiedyś – naprawdę i naturalnie. Przecież słowa są myślą co w głowie powstaje, Coś przekazuje i coś sobą nam daje. Szufladkę mego umysłu otworzyłem To oddech minionych moich lat Będąc z tobą zawsze uśmiechał się do mnie świat Czułem twą nagość i szczerość którą odkryłem, Twoja konwersacja na wyróżnienie zasługuje Pozwala mi czuć nawet zapach słów To piękna woń, której mi tak brakuje Nie pozwala bez ciebie napisać ostatnich wersów Litery uciekają gdzieś w dal z ciała dreszczem Jak spóźnione autobusy zapłakane deszczem Oddalają się i na nikogo nie czekając Znikają z naszych myśli i serc. Dziś wiem że marzenie jest jak potok z gór Który zawsze wśród skał spada w dół, Zobaczyć skąd rozpoczyna swój bieg Muszę pokonać trudny ten wody ciek.