Przejdź do treści

Każdy dzień

O życiu
przygarniam przytulając do skroni nadzieje upajam się zapachami odbicie forsycji błyszczy w oczach jak złoto szaleńczo rozbudzona usta zatapiam w słońcu oddycham łapczywie powiewem wiosny zakochana zbieram minuty nie oczekuję więcej świergot ptaków przywołał pragnienia cuda za oknem okryły jedwabnym płaszczem duszę lekka zatańczę jeszcze serce mnie uniesie
76 odsłon

Komentarze (7)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 8 lat temu
Bardzo ładny wiersz Ewa, taki obrazowy i mający klimat. Popraw tylko literówkę zamiast oczekuje powinno być oczekuję.
Pozdr;-)
*Mystique* 8 lat temu
Rozmarzyłam się.
Ewa Hulak 8 lat temu
Wszystki serdezcnie dziękuje za czytanie , za komentarze:) Wspaniale że odwiedzacie.Pozdrawiam:)
K
kaja-maja 8 lat temu
bo cóż serce dla duszy nie robi
zwłaszcza że jedno i drugie
jest miłością spojrzenia
też dla szczęścia
kiedy oczy się śmieją
to serce raduje duszę
ukwieca w:)
zyga66 8 lat temu
trochę inaczej czytam:

oczy kolorem forsycji iskrzą
złotem

odbicie forycji błyszczy w oczach
jak złoto


powtórzenie
szaleńczo rozbudzona/świergot ptaków rozbudził


Ostatnio często używasz czasownika oddycham, w metaforach, też tak mam, dlatego warto sobie poczytać starsze utwory, pozy tym, piękna jest ta wiosna u ciebie, pozdrawiam :)
Ewa Hulak 8 lat temu
dziękuje pięknie zyga, za pochylenie, dobre czytanie:) serdeczności
Ewa Hulak 8 lat temu
Wszystkim poezjowiczom pięknie dziękuję za czytanie. Pozdrawiam serdecznie:)
4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie