teraz mam
niewiele tak ludzie mówią
krzyczą nie masz nic
biedacy jak ślepcy
przecież jestem bogata
miłością dzieci i wnuków
nie mam
domu w księgach zapisanego
nie mam ziemi
niczego nie przekraczam
przytulam wszystko
aż po horyzont
patrzę
kocham dotykać
granic nieba
poezja moim azylem
miłością
łzy ociera kołysze sercem
nie pyta o przeszłość
tyle bogactwa
znalazłam przystań
od ludzi dobre słowo
dziękuje Panu Bogu
obdarował mnie
wyjątkowo
autor Ewa Hulak Radziej
56 odsłon
'nie mam nic
mówią ludzie
krzyczą
lecz sa ślepi
bez rodziny biedni
bo choć nie mam majątku
Bogu dziekuję
za miłość od wnuków
i dzieci 'w:)
jakies takie mi znajome w:)