Przejdź do treści

Rozrzucam słowa jak wstążki

O życiu
oplatają korony drzew tęsknotą opadają kolorowym strumykiem nawadniają duszę wtuliłam twarz spragniona w gęstych gałęziach topoli wysoko schowałam na potem rozgoryczenie słucham jak szepczą świerki nocą piszą muzykę z wiatrem obiecują więcej myśli jeszcze więcej na konarach jak wstążki przeplatam miłością Ewa Radziej Hulak 1 12 2018
158 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

poetka pełną...buzią. Pozdrawiam ;)
4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie