sosny przyjaciółki

spokojne w szeregu do nieba wysokie nie pochylone od wiatru ciche dziś w domu zamieszanie krzątam się od świtu pachnie bigos grzybami w zalewie szynka się panoszy mięsa ziołami obsypane wynoszę do odstania niespokojna odgarniam kosmyk opada na oczy nie widzę czy zdążę pierogi jeszcze nieprzygotowane nie ma barszczu jest śwatełek magia choinkę postawiłam w oknie radośnie czeka na Wigilię podzielimy opłatek blisko domu szumiące igliwiem moje sosny zawsze bliżej gwiqzdy moja ukochana rodzina ze mną przy stole szczęście