Przejdź do treści

Kylmä

Jednooki skłamał Tu nie ma życia Mówiła uciekaj w zieleń i ruch Ciało i krew Wszystko zamarzło Grzebiąc w ziemi pieczęć drogowskazu Tylko zbielałe kości drzew Jak posągi z dawnych świątyń Przypominają o kiedyś I o dawniej Skamieniały bóg Związał twe włosy Pajęczyną swego przeminięcia
85 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie