Wierszyk miłującego szaleńca

Przyśniły się dzieciątku twarze trupojadów Węszyły za ludzkim ścierwem Wypełzały spod łóżka chwytały je za nóżki owrzodzonymi łapskami Wyśnił raz starzec dziewczę rumiane Pachniało ziemią i mchem cmentarza a między udami paszcza z ostrymi kłami Przyśnił się żonce znudzonej mąż okaleczony Błąkał się po sypialni jak dziecko W miejsce wyłupionych oczu Wszyto mu jego własne jądra Mi tylko Ty aż gdy mówisz „Ja ciebie też…”