Przejdź do treści

Niespotykany tren

O przyjaźni
O człeku coś ludzki jest na tym świecie Czemu zmarłeś i na grobie leży piękne kwiecie Czemu osądzasz swego znajomego bliźniego Nie wyjmiesz belki z oka swego A swemu bratu chcesz drzazgę wyjąc Choć nie możesz na oczy goryczy przyjąć Byłeś człeku wspaniały, ganiałeś w raju Jedzenia miałeś dostatek w tym cudownym gaju Kochałeś rośliny zwierzęta Były dla ciebie jak ludzkie niemowlęta Lecz teraz nie ma w duszy twojej nic żywego A w ciele nie martwego O mój ty Boże zlituj się nad tymi człekami Bo aż mężczyzna płacze Ze złożonymi do ciebie rękami Jak widać nie każdy umarł na duszy Bo ma otwarte na bliźniego oczy i uszy Mówię wam pomoc drugiemu wiele nie kosztuje A osądzanie kogoś życie mu dewastuje
84 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie