****

Nikczemna myśl spoczęła w okół, jak wąż oplotła słowa roztargnione. Samotnie błądziłem po pociągu bzdur zasypiając na każdej stacji zmyślonej. Ciekawość czy sen na nie odpowie otwierała powieki niby zamki łomem. Bez komend ani złotych monet adres i na kolejną stronę. To wstęp do kłopotliwej schizofrenii zwłaszcza w informacji dobie.