Aglaja

Zadrżała Swój świat mu z ramion zdjęła Kamieniem w sercu legł Piórka Zostawiła, bo ziarnem zasiała Skrzydeł nowych szczep Skamieniała Stojąc w oddali, wśród jezior Płacząc i ciesząc się Zaplątana W rozpaczy i nadziei Myśli pajęczą sieć