MYŚLAŁAM

Że jest jeszcze w tobie chociażby odrobina ludzkiego serca o jakżeż bardzo się myliłam gdy zastałam ten sam zimny głaz który ugodził mnie śmiertelnie... znów zadając bardzo bolesny cios Tak wiele razy próbowałam do twojego głazu sercem przemówić ale twój głaz był niewzruszony po raz kolejny boleśnie ranił... zabijając moje życie i wiarę w ludzi choćbyś nawet umierał nigdy nie uwierzę Nie proś o wybaczenie bo nie wybaczę nie waż się więcej do mnie zbliżać nie poniżaj siebie a tym bardziej mnie nie próbuj też mamić kłamstwami zaniechaj zabawy w podchody gdyż znam cię na wskroś... Nie jesteś godzien zaufania tym bardziej mojej czystej miłości ani bycia ze mną w moim życiu tuż obok zajmij się wreszcie samym sobą napraw krzywdy wyrządzone byś się nie zatracił na wieki... Bo czas końca jest bliski za wszystko przyjdzie odpowiedzieć mówisz że masz serce wiem... egoistyczne dla samego siebie kosztem innych dla których nigdy serca nie miałeś tylko głaz Zastanów się raz na zawsze co myślisz – mówisz i piszesz oraz czynisz ponieważ z tych właśnie przedmiotów będziesz przed Bogiem zdawał... ostateczny z życia na ziemi egzamin tam nie będzie możności grać Nie można chcieć być z kimś blisko komu z premedytacją zadaje się śmierć dlatego zacznij pracować nad sobą nie zabijaj mi mojego tu życia pokój z tobą człowiecze bacz byś nie stracił też własnego... Życie jest niepowtarzalne to co się w nim traci nigdy nie wróci toteż ceń to co masz... bo kiedy stracisz wszystko pozostanie tylko żal Na własne życzenie... Napisany dnia, czwartek 09 stycznia 2016 roku, godzina 07:11