Bez pamięci..

Lipiec To byłeś ty.. sen jest niczym wobec dotyku oddechu tak bliskiego że poruszał zmysły mogłam umierać i żyć z palącym smakiem whiskey kiedy odchodzisz i wracasz.. w swoim żywiole jesteś jak wilki z watahą jak poeta z własnymi myślami zgubiłam czas i miejsce jest tylko chwila gdy się pojawiasz a potem znikasz znów zostaję sama jak wtedy w dzieciństwie gdy matka wyszła z domu by nigdy nie wrócić To byłeś ty.. a wokół gasnące światła szczęśliwe twarze jak w teatrze uczuć których nikt mnie nie nauczył...