Trzech Pań twarze przy zegarze

1 Danusiu, kochanie Czas jest okrutny... kradnąc kochane twarze zostawia miejsca, zapachy, kruszyny słów, radosny śmiech i ten przez łzy. Poczułem się stary gdy zaginęły me wspomnienia dialogów niespisanych (a mówią że poezja nie umiera) za dużo słów było potem ... ocean słów. żegnaj, Danusiu. 2 Ewka, kochanie Złączeni stosem albumów z okna ten sam krajobraz przed nami wpatrzeni w jeden punkt przyszłości w mrówczej gonitwie zapominamy o uczuciu Czas bywa surowy karząc za błędy młodości palone kładki, tratwy, spłoszoną miłość, puste słowa, nasz mały ślub i chrzty. przepraszam, Ewka 3 Ulka, kochanie Nie miałaś leżeć na mej ścieżce ubitej nie dla Aniołów po której kroczę jak słoń na owadzich nóżkach szczęściem zachłyśnięty blaskiem zaślepiony Czas zadrwił ze mnie – szaleniec znudzony serialem moim zaczął rozdawać karty szarpie uczuciem, drażni rozpala żądze, wyobraźnię i śmieje się, szyderczo śmieje. Kocham Cię, Ulka Miałem sen, w którym trzy panie Oblekły mnie w skórę po fortepianie