Apokalipsa

Czyż warto dla dobra ogółu poświęcać swe bezcenne wartości
Czyż to nie grzech odmówić pomocy drugiemu…
Za każdym snem w tajniki stworzenia nadchodzi nowa nieznana wizja…
Nie patrząc na świat brniemy za wszelką cenę po drodze kulistej[…]
Ślepi i jakby zmuszeni trzymamy się reguł tego wieku…
Ale ten kto wierzy i on zatraci swe wierne posługi wkońcu!
Nawałnica wymysłów ludzkości i postępu czasu odegra wszech decydującą rolę
Przejęci znudzoną codziennością nie realizujemy tych dawnych postulatów…
Ucichło biblijne napominanie a narasta fałszywe szeptanie…
Bezradność!..po tym nas poznać nie uciekniemy przed kolejną wyspą nieszczęść
Życie takie nie warte snów niebieskich lecz o grób sumienia otrzeć się może
Ale cóż nastąpi po dokonaniu się wyroczni…kto powie że żałuje…
Nie czas dziś na zwidy i przesądy ku obłokom nieście swe serca od ciemności przepełnione
Dajcie się ponieść chwili za Tym co przerwie cierpienie tego świata…
Nie przepowiem wam dnia prawdy i największej tajemnicy ludzkości…
Ale wiecćie że ten dzień jutro będzie bliższy…a za trzy może być już za póżno!