aż przyjdzie

można grzech ten wyłączyć jak nocną lampkę jednym kliknięciem, przyciskiem jak czapkę zdjąć z głowy i cisnąć w kąt najciemniejszy odwrócić plecami i zasnąć i można w pokucie zmyślonej i ciężkiej próbować dźwignąć głaz przywiązany do szyi powrozem którego żadna ręka rozwiązać nie zdoła tak nosić bez końca i bić się codziennie z myślami by puścić ten głaz w przestrzeń wody aż przyjdzie ktoś niezupełnie nam spodziewany i powróz ten przetnie mówiąc odpuszczam