żywioły

Woda rozmywa Ci twarz, Znikają oczy, nos i usta. Niepotrzebnie już się starasz, Zostanie tylko maska pusta. Wiatr wyszarpuje Ci włosy, Twój urok i czar pryska. Milkną zachwytu głosy, Nadzieja też zniknie wszystka. Ogień zdziera piękne suknie, Bieliznę i pantofelki z Ciebie. Zostajesz naga i huknie O podłogę pewność siebie Ziemia pożera Twoje kształty, Których mężczyźni pragnęli. Zostaną Ci tylko samogwałty W rozpaczy mrocznej pościeli. I choć naiwna wciąż od nowa Odradzasz się jak feniks, Przychodzi czas, że niczym sowa Spadasz w krainę cieni.