pod wiatr

zatrzymaj się wietrze co pędzisz czarne ciężkie chmury ty co podnosisz liście opadłe dawno z drzew co nędzarzowi zrywasz ostatnią koszulę i tak prześwietlasz aż zostaje nagi co grasz melodię niemiłą dla ucha a tych co słuchać nie chcą zatrzymujesz siłą zatrzymaj się wietrze przestań czesać włosy o łyse gałęzie przestań gonić za piórkiem które ci ucieka przestań szydzić wyśmiewać słabego człowieka nie chcesz dać się ujarzmić jednaki przez wieki nie chcesz zawierać paktu z maleńkim człowiekiem nie chcesz słuchać że starczy tylko jedna chwila byś stał się zefirem